ความสัมพันธ์เป็นเรื่องใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นความผูกพันของคู่รัก ความผูกพันของเพื่อน หรือความผูกพันพิเศษแบบไหนก็ตาม เพราะมนุษย์ไม่สามารถอยู่และมีความสุขได้อย่างโดดเดี่ยว

หากสัมพันธ์กันจนผูกพัน มันจะนำมาซึ่งความรักและความสุข เพราะมนุษย์ไม่สามารถประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ โดยไม่อาศัยคนอื่นร่วมลงมือ หรือทำให้สำเร็จได้

มนุษย์ยังเป็นสัตว์สังคมที่ไม่สามารถมีความสุขได้เพียงลำพังคนเดียว เพราะว่ากินข้าวหลายคนนั้นอิ่มกว่ากินคนเดียว เพราะว่าดูหนังหลายคนนั้นสนุกกว่าดูคนเดียว

เพราะว่าการร้องไห้ด้วยกัน มันทำให้รู้สึกว่าปลอดภัยกว่าการที่ต้องร้องไห้คนเดียว

"เหตุนี้ เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับผู้อื่น"

เราจึงต้องเรียนรู้ว่า มนุษย์จะมีความสุขอย่างแท้จริงได้ ก็ต่อเมื่อมนุษย์ได้เห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุข และความสุขก็ไม่ได้เพิ่มพูนตามจำนวนเงิน หรือทรัพย์สมบัติที่หาได้

แต่ความสุขมันเติบโตของมันเอง ถ้าสังคมที่มีเราเป็นสมาชิกร่วมอยู่ด้วยมีความสุข สามัคคีสมัครสมาน ร่วมกันทำงานเล็กงานใหญ่ ด้วยถ้อยคำ น้ำใจ และแบ่งปันสิ่งเล็กน้อยให้กัน



ความทรงจำที่ดีทำให้มนุษย์มีความสุข แถมยังฝากไว้แม้ว่าเราจากโลกนี้ไปแล้ว

การแก่งแย่งชิงดี การแสวงหาความมั่งคั่งทำให้มนุษย์ ไม่ไว้ใจกันและกัน เปลี่ยว เหงา และหวาดระแวง และไว้ใจใครไม่เป็น แถมยังเอาทรัพย์สมบัติติดตัวไปไม่ได้แม้แต่ชิ้นเดียว



เราจึงต้องมาเริ่มเรียนรู้ว่า การจะเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีนั้น เราต้องลงทุนอะไรบ้าง

เราให้เขา เขาก็ให้เรา เราหวงเขาเขาก็หวงเราเป็นธรรมดา

เราเข้าใจเขา เขาอาจไม่เข้าใจเรา แต่ถ้าเราอยากมีความสุข เราต้องให้ความเข้าใจกับเขา อย่าย่อท้อกับความว่า "ให้"

เราคิดดีกับเขา เขาอาจจะไม่คิดดีกับเรา แต่ต้องมีสักวันหนึ่งที่เขาเห็นจิตใจที่ดีของเรา ถึงแม้ช่วงแรกยิ่งทำดี ยิ่งทำให้เขาหมั่นไส้เข้าไปใหญ่ก็ตาม อย่าได้ลังเลที่จะทำดี ถึงแม้บางคราว ผลตอบแทนดีๆ มันจะเข้ามาช้าหน่อยก็ตามที

เราเปิดโอกาสให้เขา เขาอาจจะเปิดโอกาสให้เราบ้าง แต่ถ้าวันนี้เขายังไม่มีโอกาสเปิดประตูรอเรา เราก็อย่าคืนเขาโดยการ "ปิด" ประตูโอกาสของเขา เรามีหน้าที่เปิดประตูมิใช่ปิดประตู เรามีหน้าที่สร้างสะพาน มิใช่สร้างกำแพง

เรารับฟังเขา เขาอาจจะไม่รับฟังเรา พระเจ้าสร้างปากมา หนึ่งปาก แต่ สร้างหูมาสองหู เจตนาของท่านต้องการให้เรา รับฟังมากกว่าพูด เข้าใจ มากกว่า อธิบาย เพราะฉะนั้นเราจะเห็นได้ว่า คนที่เป็นผู้ฟังที่ดี มักจะมีเสน่ห์มากกว่าคนที่เป็นผู้พูด ยิ่งคนที่ชอบพูดถึงแต่เรื่องตัวเอง เล่าแต่ปัญหาของตัวเอง บ่นถึงเรื่องไม่ดีของคนอื่น มักเป็นคนไม่ค่อยมีใครอยากเข้าใกล้

เราอยากให้เขาขอบคุณเรา เราต้องเรียนรู้ที่จะพูดคำว่า ขอบคุณ ต่อคนรอบข้างเสียก่อน เราอยากได้สิ่งไหน เราต้องหมั่นให้ในสิ่งที่เราอยากได้จนเป็นนิสัย

เราอยากได้ความรัก สิ่งที่ง่ายที่สุดก็คือ เราเรียนรู้ที่จะรัก คนอื่นก่อน แม้รักคนอื่นรอบข้างมากมาย แต่คนอื่นยังไม่เห็นค่าในความรักของเรา ก็จงภูมิใจและมั่นใจ ที่จะมอบความรักต่อไป แม้จะไม่ได้รับความรักตอบแทนมา อย่างทันตาเห็น อย่างไรก็จงอย่าย่อท้อ ที่จะมอบความรักและความรู้สึกดีๆ ของเรากับผู้คน โดยเฉพาะกับคนที่เราสัมพันธ์ด้วย



เราอยากได้เพื่อนดีซักคน จงทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีกับคนอื่นก่อน แม้บางครั้งเราแค่อยากได้รับไมตรีจากคนเพียงแค่คนเดียว แต่เราต้องให้ไมตรีกับคนทุกคนที่อยู่รอบข้าง ให้หนึ่งไม่ได้หมายความว่าจะได้กลับมาหนึ่ง บางครั้งอาจไม่ได้กลับมาเลยก็ได้ จงมีความสุขที่จะได้เป็นเพื่อนที่ดีกับคนที่อยู่รอบข้าง

เคยมีคนบอกว่า การเป็นคนที่ดีนั้น เป็นยาก บางคนบ่นด้วยซ้ำ ว่าทำดีทำไมมันไม่ได้ดี เราต้องหยุดความคาดหวังจากผลของการกระทำดี เพราะผลมันอยู่ในใจเราแล้ว เรามีความสุขแล้วที่ได้ทำตัวดี เป็นคนดี และดี ต่อคนอื่น



เมื่อเราเริ่มความสัมพันธ์ที่ดี ก้าวต่อไปคือความผูกพัน ความผูกพันมีความหมายมาก สำหรับการอยู่ร่วมกัน เพราะเมื่อความผูกพันเกิดขึ้นแล้ว ความรัก ก็จะตามมา และเมื่อรักแล้วเราจะมองข้ามความเปราะบางเล็กน้อยที่จะทำให้ความสัมพันธ์ขาดสะบั้นลงไปได้

"การมองข้าม ไม่ใช่ว่า ไม่มอง แต่เป็นการเปิดใจยอมคนที่เรารักและทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีของเขา"

เพื่อนที่ดี หมายถึงเพื่อนที่กล้าจะกล่าวตักเตือน และเป็นกระจกเงาที่ชัดเจน แต่อ่อนละมุน เพื่อจะคอยตักเตือนกันและกันในวันที่ใครบางคนออกนอกลู่ เป็นการติการเตือนเพื่อที่จะให้เขาเห็นภาพตัวเองได้ชัดเจนยิ่งขึ้น และยังพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเสมอ

รักไม่ใช่การตามใจ
รักไม่ใช่การเข้าข้าง
รักไม่ใช่ อย่างไรเธอก็ถูกเสมอไป
แต่รักคือการยอมรับเธอได้
และพร้อมจะอยู่เคียงข้างในวันที่เธอปรับปรุงตัว

อย่าท้อถอยกับความสัมพันธ์
อย่ายอมแพ้กับคำว่า เพื่อน
หากเราจะเก็บความทรงจำที่ดี
เราต้องเป็นความทรงจำที่ดีด้วย

หากอยากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนรอบข้าง และการลงทุนก็ไม่ได้ดูยากอะไร เพียงแต่เราเริ่มต้นที่ความคิดเรา ความคิดที่ว่า เราอยากได้อะไร เราก็ต้องให้สิ่งนั้นกับคนรอบข้างของเรา และแม้จะให้จนหมดตัวหมดใจแล้ว ยังไม่ได้อะไรกลับคืนมา ก็จงอย่าได้ท้อแท้ที่จะลงทุนทำมันต่อไป เราอาจจะต้องฝึกตัวเองบ้างในการให้ ถ้าเราให้จนชิน จนเป็นนิสัย ในขณะที่เราให้ เราจะได้ไม่รู้สึกว่า เราได้สูญเสียอะไรไปเลย

นั่นเป็นเพราะว่าเรา ให้ ด้วยความรักนั่นเอง

ทำอะไรด้วยรักยิ่งทำให้มีความสุข

หากรักที่จะทำอะไร จงรักที่จะทำมันอย่างมีความสุข

ต้องเหลือเวลาให้กับมิตรภาพ หรือสำหรับคนสองคน และทำใจไว้เสมอ หากเขาไม่มีเวลาให้เรา

เป็นแรงดันให้เขาประสบความสำเร็จและแสดงความยินดีอย่างจริงใจเมื่อเขาก้าวไปถึงฝันของเรา อยู่ข้างๆ อยู่ใกล้ๆ คอยรับฟัง ความเป็นไป อย่าทำให้ความอิจฉาทำให้มิตรภาพ ลดลงไปได้

ปล่อยให้เพื่อนมีโอกาสได้พูด ระบายและบอกความในใจ หากเราเป็นผู้ฟังที่ดี เขาก็จะกล้าไว้ใจเรา เมื่อเราได้รับความไว้ใจ เราก็คือเพื่อนที่ดีของเขานั้นเอง

มองโลกในแง่ดี มองในมุมที่สวยงาม อย่าทำตัวเป็นคนขี้บ่นน่ารำคาญ อย่าให้โลกนี้เป็นสี ทึมๆ

ไม่พูดถึงคนอื่นในแง่ร้าย ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนของเราเอง หรือคนอื่น ๆ คนที่เอามุมร้ายของคนอื่นมุมแย่ของคืนอื่นมาแฉ คือคนที่ไม่อยากเห็นคนอื่นได้ดี และขี้อิจฉา บางทีอาจจะอ้างว่า ไม่ได้คิดอะไรพูดไปอย่านั้นเอง แต่แค่เริ่มอ้าปากนินทาคนอื่นก็เป็นความผิดอันใหญ่หลวงแล้ว

เลือกพูดที่จะหวานหู และให้กำลังใจ ไม่บั่นทอนให้สถานการณ์ที่แย่อยู่แล้ว แย่ยิ่งขึ้น



ไม่มีใครหรอกที่มีความสุขได้ตลอดเวลา แต่เราต้องจัดการกับความรู้สึกแย่ ๆ ที่เกิดขึ้นให้ได้

ไม่มีใครหรอกที่ทำความดีแล้วไม่นึกน้อยใจเลยที่บางทีมันไม่ได้ดีขึ้นมา แต่เราต้องทำให้ชินกับการทำความดี และรักที่จะทำความดีต่อคนรอบข้างให้ได้

เพราะเมื่อนั้น เมื่อวันที่เราฝึกจนกลายเป็นนิสัยของเรา เราจะมีมิตรภาพ ไว้ให้ชิมเสมอ.